تعليم و تعلّم شوند و ديگران استماع نمايند ، پسنديده مىنمايد و بايد كه مخلوط به احاديث و حكايات صالحين گذرد و مقرون به تحقيقات و تدقيقات علميّه ، چنان‌كه مركّب باشد از وعظ و درس . و ساير اهل علم از اخوان مطالعه فرمايند و سخنى كه به خاطرشان افتد القا كنند به چند شرط : اول آنكه چند كس به يك بار سخن نگويند ، بعضى كه سخن گويند ديگران گوش كنند و تا سخن يكى تمام نشود ديگرى سخن نگويد . دوم آنكه سخن به وقار گويند و تا سخن پيش رود از پيش روند و بعد از آن كه در كلام مزيدى روى ننمايد و به تكرار و اصرار بازگردد بس كنند . سيّم آنكه غضب به خود راه ندهند ، و ليّن العريكة باشند ، و چون ظاهر شود كه خطا كرده‌اند ، فى الحال اعتراف كنند و باك ندارند . يسهّل اللّه اخواننا الملكات الفاضلة و الخصال الجميلة الكاملة و جعلهم من الكاملين و كتبهم فى عباده المخلصين الصّالحين و الحمد للّه ربّ العالمين . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 153 - [ فضيل بن عياض : رشك بر آنان مىبرم كه آفريده نگشته‌اند ] من عبد اللّه قطب الى اوليائى فى اللّه ، جمع اللّه شملهم . چون دارنده روانه بود نخواست كه صحبتش از تذكره خالى گذارد ، اگر چه اندك باشد ، براى آنكه قليل حكمت كثير است مر آن‌كس ( را ) كه به آن منتفع و برخوردار مىشود ، حاضر التذكره آنكه خداى عزّ و جلّ امور عظيمه را تأخير فرموده و امور جزئيه را فراپيش داشته ، واى بر آدمى آن روز كه آن امور عظيمه ظاهر شود ، واى بر او كه چگونه طاقت آن خواهد آورد . از عارف محقق فضيل بن عياض رحمه اللّه منقول است كه گفت : رشك بر آنان مىبرم كه آفريده نگشته‌اند نه بر غير ايشان حتى ملائكه و رسل ، آخر نه ايشان را مشاهدهء اهوال محشر مىبايد كرد ؟ بنگر كه اهوال محشر